|
Yazar Administrator
|
|
Pazar, 01 Şubat 2009 11:25 |
Sabahlara kadar sıralanan bir iki üç diye dizilen içki şişeleri. Küfürler, dayak, hakaret ne varsa sözlükte şiddet adı altında hepsini yaşıyordu bir bir evet bu onun suçuydu haketmişti. 1991 yılları güzel gittiğini sandığı acı bir hayatı vardı küçük kadının. Onu çok seviyordu. 20 li yaşların güzelliğini heyecanını yaşamaya calışıyordu zavallı. Oda onu seviyordu. Evliliği boyunca defalarca küçük sebeplerden dolayı dayağa maruz kalmış çaresiz küçük anneydi o. Kaç kere göz altları mosmor işe gittiğinin sayısını bile hatırlamıyordu ve ilginçtir ki onu suclamıyordu da. Kendini suçluyordu her defasında. Neydi ki suçu ah bir bilebilseydi. Gömleğinin düğmesinin kopmuş olup onu görmemesi mi? Sevdiğini sandığı x in şunum nerde dediginde anında bulamayıp getirememesi miydi? Neydi? dayağa sebep. Bir türlü koca yüreği anlayamıyordu bunu. O yıllarca böyle devam ettirdi kendi çabasıyla, yavrusu vardı onun. Yeşim'ine kıyamazdıki. Hem nereye gidecekti. Onu seviyordu ve hatada kendisindi. X haklıydı düğmeyi takip edip düştüğü anda dikmeliydi, o birşey istediğinde anında bulabilmeliydi evet evet o hatalıydı böyle olması gerekiyordu. Yoksa içindeki ben egosu başka sebepler arayacaktı.
|
|
Devamını oku...
|
